Author Archives: admin

Wiosenne spotkanie Sióstr z Zarządu, Przełożonych i Dyrektorek

W dniach 28-30 kwietnia w Samarii miało miejsce wiosenne spotkanie szkoleniowo-formacyjne Sióstr z Zarządu oraz odpowiedzialnych za domowe wspólnoty i placówki apostolskie. Oprócz omówienia bieżących spraw Zgromadzenia i omówienia syntez spotkań pre-synodalnych z naszych wspólnot wysłuchałyśmy dwóch konferencji br. Antoniego Leńczowskiego OSB z Tyńca nt. Misterium Śmierci i Zmartwychwstania. Liturgia chrzcielna oczami mnicha oraz Synodalność wg Reguły św. Benedykta.

Radością spotkań w Samarii jest zawsze możliwość wspólnej modlitwy przy sercu Matki Założycielki Czcigodnej Sługi Bożej Wincenty.

Niech Dobry Bóg błogosławi Zgromadzeniu, naszym Rodzinom, Przyjaciołom, Dobroczyńcom a także wszystkim, za których się modlimy i wobec których podejmujemy samarytańską posługę.

Radio Warszawa – modlitwa o pokój w Ukrainie

25 kwietnia o godzinie 21.35, razem ze Słuchaczami Radia Warszawa, rozważając radosne tajemnice różańca św., modliłyśmy się za Ukrainę, szczególnie o dar pokoju. Boże wszechmogący, Ty jesteś Panem historii, Powierzamy Ci udrękę naszego czasu: Wojnę na Ukrainie przepełniającą nas niepokojem i strachem. Prosimy Cię: Przyjmij dusze zmarłych. Pociesz rodziny w żałobie. Pokrzep uchodźców i osoby zmuszone do ucieczki. Uzdrów zranionych w ciele i na duszy. Bądź blisko tych, którzy zajmują się osobami przeżywającymi trudności. Nie pozwól, aby zatryumfowały krzyki wojny i groźby. A tylko prawda. Daj nam rozeznanie. Odwagę pojednania i wysiłek dla zaprowadzenia pokoju, Nawet jeśli wszystko wydaje się prowadzić ku rozpaczy. Panie, poślij teraz Twojego Ducha Świętego na ziemię, Ducha, który zakończy podziały, Ducha, który prowadzi ku wolności, Ducha, który zatryumfuje nad wojną. Daj naszej ziemi pokój, Jaki ty sam możesz dać. Ty jesteś Panem czasu i wieczności! Święta Maryjo, Królowo Pokoju, módl się za nami i za całym światem. Amen.

Dni odnowienia duchowego

W dniach 19-22 kwietnia 2022 r., w Samarii odbywały się dni odnowienia duchowego dla najmłodszych sióstr po ślubach wieczystych. W spotkaniu wzięło udział osiem sióstr oraz Matka Anuncjata i s. wikaria Goretti. Program obejmował najpierw wspólny dzień skupienia, który poprowadził ks. Kazimierz Stasiak SAC. W rytmie lectio divina pochyliłyśmy się nad źródłową dla nas perykopą ewangeliczną o samarytance. Po raz kolejny w atmosferze modlitwy mogłyśmy przeżyć spotkanie z Jezusem przy studni i wrócić do źródeł swego powołania. W dalszej części zasłuchałyśmy się w archiwalne listy Matki Założycielki pisane do różnych sióstr naszego Zgromadzenia. To była bardzo ciekawa lektura! Po czym, próbując wsłuchać się w serce Matki Wincenty napisałyśmy list, który – być może – dzisiaj napisałaby do nas… Nie zabrakło też czasu na siostrzane spotkania i wymianę myśli, podzielenie się osobistymi radościami i smutkami. Niech Chrystus Zmartwychwstały zastaje nas zawsze tam, gdzie On sam chce nas spotkać. Deo gratias!

Życzenia świąteczne

W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy: „Misterium Paschalne ma dwa aspekty: przez swoją śmierć Chrystus wyzwala nas od grzechu; przez swoje Zmartwychwstanie otwiera nam dostęp do nowego życia. Jest ono przede wszystkim usprawiedliwieniem, które przywraca nam łaskę Bożą, abyśmy i my wkroczyli w nowe życie – jak Chrystus powstał z martwych” (KKK 654). Tegoroczne Święta Paschalne naznaczone są doświadczeniem bólu, cierpienia i lęku z powodu wojny w Ukrainie i w wielu miejscach świata. Pragniemy pokoju! Z ufnością i żywą wiarą kierujemy nasze spojrzenia ku Zmartwychwstałemu Panu. Wierzymy, że Poranek Wielkanocny przeniknie swym blaskiem ludzkie serca i przyniesie Ziemi pokój i pojednanie – przyniesie wyzwolenie z grzechu i da nam dostęp do nowego życia. Wiemy także, że aby tak się stało, musimy otworzyć się na Prawdę Ewangelii, na nowo uwierzyć w Słowa Jezusa i odwieczną Miłość Boga, który nieustannie szuka człowieka, bo BÓG PRAGNIE jego zbawienia. Czcigodna Sługa Boża Matka Wincenta mówiła: „Zastanówmy się nad Odkupieniem. Jaka to wielka łaska. Bóg, jako pełnia doskonałości (…) zdobył się na ofiarowanie swego życia dla nas. Bóg udziela się nam tylko w tym celu, aby nas uszczęśliwić”. Życzymy i o to się modlimy dla każdego z nas: o pełne zrozumienie posłannictwa Kościoła, o odwagę, by wziąć krzyż swojego życia i wiernie iść za Jezusem pośród codzienności, o tę wewnętrzną siłę miłości, by nieść zadość Sprawiedliwości Bożej, i o tę wyobraźnię miłosierdzia, która pozwoli dostrzec i okazać serdeczną bliskość każdemu człowiekowi, szczególnie temu najbardziej potrzebującemu i odrzuconemu. Niech Zmartwychwstały Pan napełni Ziemię swym pokojem i błogosławieństwem, niech rozraduje i umocni nasze serca, abyśmy na wzór pierwszych świadków Jego chwalebnego zwycięstwa nad śmiercią, piekłem i szatanem, nieśli tę radosną nowinę wszędzie tam, gdzie On sam nas posyła.

Ze świątecznym pozdrowieniem
Radosnego Alleluja!
Siostry Benedyktynki Samarytanki

Pokój dla Ukrainy

Od początku wojny na Ukrainie w całym Zgromadzeniu modlimy się o dar pokoju i nawrócenie Rosji. Na miarę swych możliwości spieszymy z konkretną pomocą przekazując ofiary materialne na pomoc na Ukrainie, a także przyjmujemy do naszych domów zakonnych uchodźców wojennych, głównie kobiety i dzieci. Nasze rodziny i pracownicy, a nawet mieszkańcy prowadzonych przez nas Domów Pomocy Społecznej organizują pomoc materialną zbierając ubrania, żywność, środki chemiczne, udostępniając samochody do przewozu osób niepełnosprawnych, czy też zapraszając na spacery czy zajęcia terapeutyczne. Chcemy okazać naszą solidarność i wsparcie, dziś to nie tylko obowiązek, ale naturalny odruch serca. Niech Bóg błogosławi Ukrainie, niech obdarzy ich darem wolności i pokoju!

96. rocznica powstania Zgromadzenia – VI Rok Nowenny

5 stycznia – w przeddzień 96. rocznicy powstania Zgromadzenia, pozostając w duchowej łączności z każdą Siostrą we wszystkich placówkach – m. Anuncjata w modlitwie przy sarkofagu Czcigodnej Sługi Bożej Wincenty dziękowała Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu za charyzmat powierzony Zgromadzeniu i prosiła o dar nowych powołań do pełnienia samarytańskiej służby. Nasze serca przenika szczera wdzięczność za dar Matki Wincenty, za jej samarytańskie serce i eucharystyczny styl życia, który uruchomił jej nogi i ręce do tego, że poszła z miłością do ludzi, którzy zapomnieli o Bogu, zagubili się, utracili świadomość swej godności, czy zostali zepchnięci na margines, bo byli niewygodni, niepotrzebni, uciążliwi. Podjęła z odwagą i ufnością misję, która po ludzku przekraczała jej możliwości, a do której zaprosił ją Bóg, który jest Miłością miłosierną, szukającą tego, kto pobłądził, kto przez „gnuśne nieposłuszeństwo” odszedł od Boga… Mądrość przedwieczna, domaga się od stworzeń uwielbienia swej Sprawiedliwości. Dziedzictwo moje jest mi przepiękne – mówiła Matka Wincenta.

Kontynuując Nowennę przed stuleciem weszłyśmy już w VI Rok naszej wędrówki. W tym roku towarzyszy nam hasło: Roztropność – Duchowość.

W tej części Nowenny rozpoczynamy nowy cykl rozważań. Dotyczyć będą one cnót kardynalnych oraz specyficznych cech naszej duchowości. „Zgromadzenie, przyjmując ogólny kierunek ascezy i podstawowe zasady duchowości benedyktyńskiej, od zarania swego istnienia zdąża do realizowania powołania samarytańskiego, którego specyficznymi cechami są: wielbienie Bożej Sprawiedliwości – ekspiacja, czynny udział w odkupieńczej misji Chrystusa, miłość Krzyża i duch przebaczenia, związanie życia z Matka Boża Bolesną oraz złączenie życia jednostek i wspólnoty z liturgią Kościoła”.

W tym roku zatrzymamy się na pierwszej z czterech cnót moralnych, która jak ją określa Katechizm Kościoła Katolickiego jest auriga virtutum, czyli woźnicą cnót, a także nad zagadnieniem duchowości benedyktyńsko-samarytańskiej.

W swoich notatkach rekolekcyjnych – w roku 1927 – Matka Wincenta zapisała: Muszę żyć roztropnie: roztropność jest powolną w działaniu, rozpoczyna od modlitwy, nie dowierza pierwszym natchnieniom, radzi się. Roztropność nie czyni na raz wiele, liczy się ze swymi siłami, wytrwała jest w rozpoczętym działaniu, bada czy może uczynić więcej, nie obiecuje wiele. Roztropność czynności swoje z wielką starannością dopełnia, jest w działaniu swoim dokładna i wierna. Roztropność we wszystkim słodki gwałt sobie zadaje, przykłada się pil­nie do pracy. Czuwa nad sobą, by praca zewnętrzna nie gasiła w niej ducha pobożności, by ją ożywiała czystość i słodka pamięć obecności Bożej.

Duchowość benedyktyńska, którą nasza Matka Założycielka wybrała dla Zgromadzenia harmonijnie zespolona ze specyficzną duchowością powołania samarytańskiego, jest podstawą naszej kontemplacji i osnową naszej pracy.

Kiedy czytamy Regułę św. Ojca Benedykta i  nasze Przepisy, zauważamy żywe odbicie istotnych elementów duchowości benedyktyńskiej. Jednak, aby dobrze zrozumieć specyfikę duchowości samarytańskiej, „powołania samarytańskiego”, trzeba koniecznie wrócić do źródeł ewangelicznych, które przekazała nam Matka Założycielka, a są nimi: samarytanka spotykająca Jezusa przy studni, miłosierny samarytanin pomagający pobitemu człowiekowi i dobry pasterz poszukujący zagubionej owcy.

Zarówno w osiąganiu cnoty roztropności, jak i w rozwoju życia duchowego potrzeba nam nieustannej gotowości do współpracy z łaską Bożą, szczególnie poprzez udział w sakramentach, modlitwę do Ducha Świętego, słuchanie Słowa Bożego, ale także korzystanie z rady kogoś bardziej doświadczonego. 

Z ufnością podejmujemy kolejny rok duchowej odnowy, aby pełniej żyć i radośniej służyć!

Pójdźmy do Betlejem…

W Noc Wigilijną stajemy wokół świątecznie ubranego stołu, łamiemy się opłatkiem z najbliższymi i składamy sobie życzenia, w naszych kościołach i domowych stajenkach pachną choinki, a ustawione figurki Świętej Rodziny przenoszą nas w czasie.

Wśród nocnej ciszy głos się rozchodzi… zaśpiewamy rozpoczynając świętą Liturgię Uroczystości Bożego Narodzenia.

Dzisiaj – wszystko jak w betlejemskiej grocie! Zwyczajność miesza się z wielkością, ubóstwo z chwałą, chłód i ciemność rozbłyska światłem Gwiazdy i żarem Bożej miłości. Bóg stał się człowiekiem! Bóg się rodzi! Jest Emmanuelem!

Dziękując Bogu za Jego niezmienną, odwieczną miłość, pełni wiary w Słowo Boże „pójdźmy do Betlejem”. Niech Nowonarodzony z Maryi Dziewicy Jezus wypełni nasze serca pełnią miłości i nadziei. Niech spotkanie z Nim uzdolni nas do niesienia światła wiary, ciepła ludzkiej wrażliwości i daru pokoju w naszych rodzinach i we wszystkich miejscach naszego życia.

Wraz z Siostrami życzę błogosławionych i radosnych Świąt Narodzenia Pańskiego. Niech w Nowym 2022 Roku Bóg obficie Wam błogosławi i udzieli wszelkich potrzebnych łask przez pośrednictwo Świętej Bożej Rodzicielki Maryi.

Podczas Pasterki duchowo ogarniamy wszystkich objętych świątecznymi życzeniami składając dar modlitwy i Komunii św. w Waszych intencjach. Łączę świąteczne pozdrowienia!

s. Anuncjata Zdunek OSBSam przełożona generalna

s. Bernadetta odeszła do Domu Ojca

16 listopada br. w godzinach przedpołudniowych w szpitalu w Wyszkowie, po miesięcznej walce z Covid-19, zmarła s. Bernadetta od Matki Bożej Częstochowskiej Janina Staśkiewicz, l 66. W klasztorze przeżyła 43 lata ofiarnie służąc dzieciom w naszych placówkach, a w ostatnich latach chorym siostrom w Samarii. W jednych z ostatnich SMS-ów ze szpitala – wiedząc już o poważnym zaawansowaniu choroby pisała: Ofiaruję moje cierpienie na przebłaganie za grzechy moje i niewierności oraz za Zgromadzenie, aby się rozwijało, pełniło nadal swoją misję zadośćuczynienia i wynagradzania Bożej Sprawiedliwości… duchowo jestem z Matką i Siostrami, z każdą Siostrą i całą Wspólnotą w Samarii i we wszystkich wspólnotach. Zostańcie z Bogiem. Modlę się w intencji Kapituły… i ostatnie słowa: Jezu, Jezu w Białej Hostii ukryty Jezu, Jezu Ty jesteś moim życiem… Ave, Ave, Ave Maria.

Niech Chrystus Ukrzyżowany i Zmartwychwstały będzie wieczną nagrodą dal naszej Siostry Bernadetty.

Uroczystości pogrzebowe odbędą się 22 listopada o godz. 11.00 w kościele parafialnym w Niegowie.

XVII Kapituła Generalna

Rozpocząć na nowo od Chrystusa – po takim hasłem, w dniach 11-21 listopada, w Samarii obradować będzie XVII Kapituła Generalna. Delegatki na Kapitułę przyjechały już 9 XI, aby poprzez wspólny dzień skupienia przygotować się bezpośrednio do wyborów Zarządu Generalnego i podejmowanych decyzji podczas Kapituły Spraw. Dzień duchowego przygotowania poprowadził Opat Tyniecki o. Szymon Hiżycki OSB.

W dniu 12 listopada Kapituła pod przewodnictwem Biskupa Romualda Kamińskiego ordynariusza diecezji Warszawsko-Praskiej dokonała wyboru Przełożonej Generalnej, którą została m. Anuncjata Zdunek (na drugą kadencję). W tym dniu został wybrany także Zarząd Zgromadzenia, w skład którego weszły: s. Goretti Piotrkowska (wikaria), s. Lidia Lewandowska, s. Damaris Kałdowska, s. Benedykta Dobrzyniecka, s. Elia Wierzchowska – sekretarka generalna i s. Gemma Banach – ekonomka generalna.

Podczas Kapituły Spraw podjęłyśmy refleksję na temat dróg odnowy naszego życia zakonnego, szczególnie w wymiarze wspólnoty, formacji i apostolstwa. W kontekście przejawów zagubienia moralności i odrzucania Bożych przykazań, kwestionowania godności życia człowieka, kryzysu wiary i jakiegoś „zagubienia” – na nowo uświadomiłyśmy sobie aktualność naszego charyzmatu, jakim jest wielbienie Bożej Sprawiedliwości i ekspiacja za łamanie Bożego Prawa.  Zastanawiałyśmy się także nad realizacją założycielskiej myśli naszej Matki w prowadzonych przez nas dziełach – według wypracowanego przez nią systemu rodzinkowego – we współpracy z osobami świeckimi w naszych palcówkach, a także dalszym rozwojem Samarytańskiej Wspólnoty Świeckich, jako zaproszenie do duchowego uczestnictwa w naszym charyzmacie.

W Uroczystość Chrystusa Króla zakończyłyśmy Kapitułę Generalną. We Mszy św. sprawowanej przez ks. Tomasza Sztajerwalda Rektora WSD w Warszawie- Tarchominie, dziękowałyśmy za wszystkie łaski udzielone Zgromadzeniu podczas nowenny przygotowującej nas do tego wielkiego wydarzenia, jaki w czasie Kapituły Generalnej. Te Deum laudamus…

Niech Duch Święty prowadzi nasze Zgromadzenie według Bożych planów.

84. rocznica śmierci Matki Założycielki

10 listopada, w rocznicę śmierci Matki Założycielki Czcigodnej Sługi Bożej Wincenty zebrałyśmy się przy jej doczesnych szczątkach złożonych w sarkofagu, w kościele parafialnym w Niegowie. W modlitwie uczestniczyły Delegatki na Kapitułę Generalną oraz Siostry z pobliskich Domów.

Matka Anuncjata w słowach modlitwy mówiła: przychodząc do naszej Matki w 84. rocznicę jej śmierci pragniemy przede wszystkim dziękować Dobremu Bogu za dar jej życia, powołania, za jej posłuszeństwo Bogu i żar serca, który przenikał do głębi jej duszę i płonął pragnieniem zdobywania dusz dla Boga, pragnieniem ekspiacji za grzech, za każde odchylenie – choćby najmniejsze – od Prawa Bożego, a szczególnie pragnieniem uwielbienia Boga w Jego Sprawiedliwości, za Jego nieskończoną miłość, która najpełniej objawiła się w Krzyżu.

I choć przychodzimy tu, bo pamiętamy o dniu śmierci Matki, to przycho-dzimy z wiarą, że to jest dzień jej przejścia do Nieba, że patrzy teraz na nas z Domu Ojca… dlatego przez wstawiennictwo Czcigodnej Sługi Bożej Matki Wincenty zanosimy do Boga nasze dziękczynienia i prośby, przez jej wstawiennictwo składamy w Bogu naszą ufność i zawierzamy przyszłość naszego Zgromadzenia.

Stajemy w jedności ze wszystkimi Siostrami w naszych domach i prosimy: Matko naucz nas kochać, przebaczać i służyć, naucz każdego dnia nieść zadość Bożej Sprawiedliwości. Wyproś nam łaski dla odnowy naszego życia, bądź z nami podczas obrad rozpoczynającej się Kapituły. Błogosław nam – nasza Matko!

Składamy Bogu dzięki wraz ze wszystkimi naszymi braćmi i siostrami, którym służymy.

Boże Ojcze, prosimy przez wstawiennictwo Matki Wincenty we wszystkich prośbach osób, którzy są w potrzebie, którzy cierpią, którzy dotknięci są pokusą niewiary i rozpaczy. Twojemu Miłosierdziu zawierzamy nasze chore siostry, szczególnie s. Bernadettę i s. Assuntę, prosimy o uzdrowienie Daniela i Pawła i wielu innych, którzy prosili nas o modlitwę.

W czasie Mszy św. dziękczynnej za dar życia i dzieło Matki Wincenty prosiliśmy o łaskę cudu uzdrowienia Daniela oraz we wszystkich polecanych intencjach, a także o dar beatyfikacji Czcigodnej Sługi Bożej Matki Wincenty. Mszy św. przewodniczył i homilię wygłosił o. Opat Szymon Hiżycki OSB z Tyńca, przy współkoncelebrze ks. Emila Adlera i o. Dariusza Jankiewicza – kapelana z Fiszoru.

„Za wszystko dziękujcie Bogu, taka jest wola Boża względem was”…