Author Archives: admin

Jubileusze ślubów zakonnych

15 sierpnia w Samarii, miała miejsce uroczystość Jubileuszu 50 i 25-lecia ślubów zakonnych naszych Sióstr: s. p. Klaudii, s. Pauliny i s. Michaeli. 

Szczególnym czasem i miejscem dziękczynienia jest EUCHARYSTIA, dlatego pierwszym punktem świętowania była Msza św. pod przewodnictwem ks. Prałata Wiesława Kądzieli. Koncelebrowali: ks. Wojciech Miliszkiewicz – kapelan z Samarii, ks. Dariusz Jankiewicz SVD – kapelan z Fiszoru, ks. Adam Gnyp – z diecezji płockiej oraz księża z parafii Świętej Trójcy w Kościerzynie  ks. Prałat Antonii Bączkowski Proboszcz i ks. Dawid Tyborski Wikary.

Podczas Mszy św. Siostry Jubilatki odnowiły swoje śluby, na nowo zawierzyły Bogu swoje życie i powołanie. Dziękowaliśmy wszyscy Dobremu Bogu za codzienność posługi Sióstr, którą wyrażają słowa: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych Moich najmniejszych, Mnieście uczynili”.

Nie można cierpieć za kogoś, ale można współcierpieć z kimś.
Nie można pracować za kogoś, ale można współpracować.
Nie można się modlić za kogoś, ale można szczerze otulić modlitwą.
Nie można przeżyć cudzej biedy, ale można z kimś dzielić biedę.
Nie można kogoś uwolnić od samotności, ale można pozostać bliżej, niż tego wymagają przepisy... 

Kochane Siostry Jubilatki!

Życzymy nieustannego wzrastania w Bogu, wypełnienia do końca Jego świętej Woli oraz potrzebnych łask w pielgrzymce do Nieba.

Jutro, będzie piękne Twoim pięknem. Będzie radosne twoją radością. 
Będzie wierne Bogu twoją wiarą. Będzie bezpieczne Twoją obecnością.

ABY WE WSZYSTKIM BÓG BYŁ UWIELBIONY

Rekolekcje 2018

Taniec posłuszeństwa…

W drugim roku Nowenny przed stuleciem Zgromadzenia, który przebiega pod hasłem: Wiara i posłuszeństwo, trzy serie rekolekcji poprowadził dla nas Ojciec Bernard Sawicki OSB z Rzymu.

Nauki rekolekcyjne Ojca poprowadziły nas poprzez refleksję nad wagą codzienności, wierności rytmowi dnia, zwyczajnych obowiązków i wagi ich uważnego, wiernego wypełniania. To „codzienność jest ośrodkiem bytowania”, a nie nadzwyczajne wydarzenia czy czyny. Każda z nas mogła za pośrednictwem poezji Siostry  Hedwig Sylji Walter, cytowanej przez Ojca, poczuć się biblijną „Gomer” z księgi Ozeasza. Bóg mimo niewierności Gomer, ciągle na nowo obdarza ją swoją miłością. „Bóg jest pustynią wokół Gomer”,  bo życie z Nim jest życiem samotnym i ukrytym i często jest trudem… ale także jest On i Jego Słowo – Skałą, w której szczelinie możemy się ukryć, zamieszkać, wtulić w nią… Każda z nas może znaleźć w Słowie Bożym takie szczeliny – słowa które są otuchą i schronieniem. Dopiero z takiego schronienia w samotności z Bogiem, w którym otrzymujemy Jego pokój możemy wyjść by promieniować Nim na innych, by stawać się matkami dla innych. Słowa Ojca i poezja siostry Hedwig zwróciły też nasz wzrok na piękno przyrody, pieczęć jaką Bóg na niej wycisnął, a także na piękno i prostotę benedyktyńskiego życia, które zawsze było i ma być – życiem w jedności z przyrodą i jej rytmem. Wierność rytmowi benedyktyńskiego dnia, na który składają się modlitwa, praca i lektura, to jakby kroczenie po „słomianej macie posłuszeństwa”,  które stopniowo doprowadzi nas do „tańczenia na linie” tj. powierzenia się całkowicie Bogu, myślenia tylko o Nim, pomimo lęku jaki może wywoływać to co wokół. Gdy stawiamy stopę za stopą i koncentrujemy się na drodze do Niego przestaje być ważne wszystko inne. „Życie konsekrowane to akrobacja na oczach Kościoła i świata.  Śluby to publiczne wejście na linę… Prowokujemy świat. Jesteśmy widowiskiem…”

W ciągu dnia Gomer biega teraz
po macie ze słomy
po macie w paski
utkanej z połówek i całych godzin
utkanej na czerwono żółto i niebiesko.
Pod tym żyje życie wieczne.
O tym jednak Gomer
Nie wie.
Biega głupio
po tym mniszym dniu
trzeba to powiedzieć
głupio
jak owca po łące utkanej
na czerwono, żółto i niebiesko.

Kto jednak biegnie mniszym dniem
zyskuje go.
Gdy Gomer milczy i nim biegnie
Wtedy go zyskuje.
Czerwono żółto niebieski mniszy dzień.
Droga w paski zbawienia
przez piasek.

Nie powinno się jednak skakać
na przykład z czerwonego na czerwony.
Chciałoby się zawsze
skakać na czerwone.
Czerwone to modlitwa.
Chciałoby się zawsze być na czerwonym
i płonąć i nic więcej.
Cały czas.
Tego jednak nie wolno
tak nie zyskuje się mniszego dnia.

Równie chętnie trzeba się
stawić w niebieskiej pracy.
Buraki cukrowe są jednak ciężkie.
Nie niosę ich nigdy nad deskami
wrzucając na taczki
wieczorem w polu
z powodu rąk także zimnych
od mokrych łodyg
w październiku.

Żółte jest czytanie
i to dla Gomer jest najgorsze
ze wszystkiego.
Bóg mówi do niej na „Ty” –
a ona musi przepraszać.
Musi teraz iść aby czytać książkę
o Nim.

Nie wolno jednak
przeskakiwać z czerwonego na czerwone
ponad żółtym na przykład.
Mniszka jest dokładna
bardzo dokładna.

Dziękujemy Dobremu Bogu za dar Jego Słowa, które kieruje do nas nieustannie i zaprasza do odnowionej odpowiedzi wiary i posłuszeństwa w codzienności.

Odnowienie ślubów 14 sierpnia 2018

14 sierpnia, we wspomnienie św. Maksymiliana Marii Kolbego, dwie nasze siostry juniorystki odnowiły swoje śluby zakonne.

PAX

W imię Pana naszego Jezusa Chrystusa . Amen.

Ja, siostra… ślubuję Majestatowi Twojemu, o Wszechmogący Wieczny Boże, w obliczu Najświętszej Maryi Panny, świętego Ojca Benedykta i wszystkich Świętych w ręce Przewielebnej Matki i wobec wszystkich sióstr tu obecnych: czystość, ubóstwo i posłuszeństwo na rok jeden w Zgromadzeniu Sióstr Benedyktynek Samarytanek Krzyża Chrystusowego według Konstytucji tegoż Zgromadzenia.

Módlmy się do Boga Ojca, który daje wytrwałość w postanowieniach, za te Jego Służebnice, które dzisiaj  wobec Kościoła odnowiły swoje śluby.

Reguła św. Benedykta dla świeckich – spotkanie formacyjne dla SWŚ

W dniach 9-10 czerwca w Samarii, odbyło się kolejne spotkanie modlitewno-formacyjne  Samarytańskiej Wspólnoty Świeckich. Z radością witamy stałych członków Wspólnoty, a także szczególnie tych, którzy dopiero się nam przyglądają i przyjechali po raz pierwszy. Naszą modlitwą ogarniamy zawsze tych, którzy nie mogli przyjechać. Duchowo jesteśmy razem!

W trwającym, drugim roku Nowenny przed stuleciem Zgromadzenia proponujemy tematy związane z duchowością benedyktyńską. Co Reguła św. Benedykta proponuje świeckim? św. Benedykt w centrum życia każdego człowieka stawia Jezusa Chrystusa, który jest źródłem życia…

Zaproszony Ojciec Piotr Włodyga benedyktyn ze Starego Krakowa w swoich konferencjach zwrócił uwagę na trzy elementy/przestrzenie naszego życia:

Komunikacja – słuchanie i mówienie… milczeć, aby usłyszeć

Światło – wartość autorytetu

Codzienność – celebrować „rytuały” codzienności.

Bardzo cenne „ukierunkowania”, które wskazują na piękno codzienności, która jest przeżywana „tu i teraz” przez każdego z nas – w jedności z Bogiem i drugim człowiekiem.

Modlitwa, radość spotkania i dzielenia się sobą, by ucieszyć się darem Wspólnoty i wzmocnić siły na drogę codzienności.

 

 

Zróbcie mu miejsce, Pan idzie z Nieba…

W owym czasie, gdy znowu wielki tłum był z Nim i nie mieli co jeść, przywołał do siebie uczniów i rzekł im: żal mi tego tłumu, bo już trzy dni trwają przy Mnie, a nie mają co jeść. A jeśli ich puszczę zgłodniałych do domu, zasłabną w drodze; bo niektórzy z nich przyszli z daleka. Odpowiedzieli uczniowie: Skąd tu na pustkowiu będzie mógł ktoś nakarmić ich chlebem? Zapytał ich: Ile macie chlebów? Odpowiedzieli: Siedem. I polecił ludowi usiąść na ziemi. A wziąwszy siedem chlebów, odmówił dziękczynienie, połamał i dawał uczniom, aby je rozdzielali. I rozdali tłumowi. Mieli też kilka rybek. I nad tymi odmówił błogosławieństwo i polecił je rozdać. Jedli do sytości, a pozostałych ułomków zebrali siedem koszów. Było zaś około czterech tysięcy ludzi. Potem ich odprawił. (Mk 8,1-9)

 

Sztafeta modlitwy za Synod 2018

 7 maja – 35 dzień modlitewnej sztafety za zbliżający się Synod Biskupów na temat młodzieży, wiary i rozeznawania powołania (Rzym, październik 2018). W Samarii, w naszym domu generalnym podejmujemy dziś nieustanny różaniec w tej intencji. Wspólnie odmówiłyśmy 5 tajemnicę bolesną – Ukrzyżowanie i śmierć Pana Jezusa oraz modlitwę Ojca św. Franciszka. Każda z nas, także chore i starsze Siostry ofiarowują swoje modlitwy i cierpienia za uczestników Synodu oraz za młodzież całego świata.  W tych dniach modlimy się również za maturzystów – o pomyślne zdanie egzaminów, a także i o dar rozeznania swego życiowego powołania. Nie ustajemy w modlitwie o dar powołań do służby w Kościele, w tym i do naszego Zgromadzenia!

http://www.synod2018.pl/

 

 

 

 

 

Wiosenne zebranie Zarządu, Sióstr Przełożonych i Dyrektorek

W dniach 26-28 kwietnia odbywa się zebranie Zarządu Zgromadzenia oraz Sióstr Przełożonych i Dyrektorek naszych placówek. Podejmujemy refleksję nad przesłaniem dokumentu Kongregacji ds. instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego „Młode wino, nowe bukłaki”. Znaczącym kontekstem, jest drugi rok Nowenny przed stuleciem Zgromadzenia, który przebiega pod hasłem: Wiara i posłuszeństwo oraz trwający tydzień modlitw o powołania do służby w Kościele.

W naszych obradach towarzyszyła nam dziś s. Anna Maria Pudełko Apostolinka, która po ogólnym zaprezentowaniu dokumentu, zaprosiła nas do osobistej i wspólnotowej refleksji nad rolą przełożonej we wspólnocie. Siostra podkreśliła najpierw wymiar ludzki naszej posługi, aby pokazać także wyjątkowość naszej konsekracji i zadania, które staje przed każdą przełożoną, aby być strażniczką charyzmatu w sobie i w pozostałych siostrach.

Kościół słowami dokumentu Młode wino, do nowych bukłaków zachęca i wzywa do ewangelicznego rozeznania własnej sytuacji i szukania odpowiednich struktur, narzędzi, które chroniłyby innowacyjne bogactwo Ewangelii, by stawało się ono rzeczywiście treścią naszego życia i służby wszystkim (Por. MWNB 3)

Próbowałyśmy odpowiedzieć sobie na postawione pytania:

  1. Ile mam w sobie ewangelicznej odwagi stawania się „nowym bukłakiem”? Jakie na dziś jest moje zaangażowanie, kwalifikacje i gotowość do zmiany? Czy noszę w sobie wspaniałomyślną gotowość wyrzeczenia się jakiejkolwiek formy przywilejów, by odpowiedzieć na zaproszenie Jezusa? Z jakich przywilejów chcę zrezygnować? (por. MVNB 22)
  2. Co mogę / możemy uczynić aby nasze posłuszeństwo Bogu na wzór Jezusa było jeszcze bardziej inspiracją i zachętą dla sióstr, którym posługujemy do coraz bardziej wolnego, odpowiedzialnego, serdecznego posłuszeństwa i współuczestnictwa w misji? (por. NWMB 24)
  3. Jakie  nowe dobro możemy wnieść do Kościoła, jako kobiety konsekrowane, poprzez nasz charyzmat i misję? (Por. MWNB 17-18)
  4. Co mi/nam pomaga budować wspólnoty coraz bardziej siostrzane w klimacie:
  • Posługi towarzyszenia siostrom na drodze  ku świadomej i odpowiedzialnej wierności? (por. MWNB 41)
  • Wychowania do współuczestnictwa – odpowiedzialnego dzielenia się projektami (por. MWNB 42)
  • Tworzenia życia siostrzanego, w którym każda może wyrazić swoją oryginalność, odpowiedzialność, serdeczność relacji, gdzie wspólnota staje się pociągająca i promienująca świadectwem życia razem dla Chrystusa? (por. MWNB 26 i 24)
  • Promowania – w duchu prawdziwej wierności i kreatywności – rzeczywistej komunii dóbr wewnątrz wspólnot i solidarności  na zewnątrz zwłaszcza z ubogimi i najsłabszymi? (Por. MWNB 26.28)

Ważnym momentem dorocznych spotkań jest dzielenie się konkretną sytuacją z życia naszych wspólnot i dzieł, które prowadzimy. Wzajemna wymiana doświadczeń, wspólna modlitwa i siostrzane spotkania stają się dla nas okazją budowania więzi i wzmocnienia, by razem uczyć się brać odpowiedzialność za powierzoną przez Ducha Świętego misję i realizację charyzmatu w konkretnym „dziś” Kościoła, świata i Zgromadzenia.

 

 

 

 

 

Dni odnowienia duchowego

To dążenie niech was ożywia… ogołocił samego siebie przyjąwszy postać sługi… Flp 2,5-11

Dni odnowienia duchowego dla najmłodszych sióstr po ślubach wieczystych miały miejsce w Samarii, w dniach 3-6 kwietnia 2018 r. Trwając w Oktawie Świąt Paschalnych, 14 sióstr z rożnych placówek naszego Zgromadzenia przyjechało, aby przeżyć swe doroczne spotkanie formacyjne. Spotkanie miało podwójny wymiar. W pierwszej części siostry uczestniczyły w warsztatach nt. „sztuki słuchania i mówienia” – prowadzonych przez o. Piotra Włodygę OSB ze Starego Krakowa na Pomorzu. Następnym  etapem by dzień skupienia poprowadzony przez o. Daniela Banaszkiewicza SDS z Więciórki. Siostry na drodze lectio divina rozważały Słowo Boże z listu do Filipan. Kenoza Chrystusa ma stać się drogą naszego życia wiary i posłuszeństwa. On pierwszy nas umiłował i On pierwszy dał nam wzór posłuszeństwa „aż do śmierci”… z miłości!

Czas „odnowy” jest też okazją do siostrzanych spotkań, a także rozmowy z Matką Generalną. W napiętym programie nie zabrakło czasu na wspólny spacer i pobycie razem nie tylko na modlitwie!

Bogu dzięki za dar Wspólnoty i siostrzanych przyjaźni…