6 stycznia 1926 r. Jadwiga Jaroszewska – Matka Wincenta – rozpoczęła pracę w (nieistniejącym już dziś) szpitalu św. Łazarza przy ul. Książęcej 2 w Warszawie i tę datę Zgromadzenie Sióstr Benedyktynek Samarytanek Krzyża Chrystusowego uważa za początek swojej historii. Dziś mija 100 lat o d tego dnia.
Rok Jubileuszowy będzie przede wszystkim czasem wdzięczności: Bogu za dar życia i powołania Założycielki, ale i każdej siostry, za szczególny charyzmat Zgromadzenia, jakim jest zadośćuczynienie i wielbienie Bożej Sprawiedliwości, za dar włączenia naszej Wspólnoty do rodziny benedyktyńskiej, za liczne dary i łaski udzielone nam przez Bożą Opatrzność w minionym stuleciu.
Dziękujemy Bogu za wszystkich, którzy przez te lata mieli udział w misji samarytańskiej poprzez duchowe towarzyszenie i wspieranie, dar cierpienia, modlitwę i za dobro, którym się z nami dzielili.
W uroczystość Objawienia Pańskiego 2026 r. do Katedry Warszawsko-Praskiej przyjechały Siostry delegatki z Domów, w których pełnią posługę samarytańską wobec chorych i potrzebujących, szczególnie wobec dzieci, młodzieży i dorosłych z niepełnosprawnością intelektualną i fizyczną, a także kobiet znajdujących się w trudnych sytuacjach życiowych.
Przybyli także członkowie Samarytańskiej Wspólnoty Świeckich, nasze rodzin, zaprzyjaźnione siostry z innych Zgromadzeń zakonnych, szczególnie Siostry Loretanki i Benedyktynki Misjonarki oraz Siostry z Konsulty Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych.
Mszy św. przewodniczył bp Tomasz Sztajerwald, który wygłosił okolicznościową homilię.
Do koncelebry dołączyli Rektorzy warszawskich Seminariów wraz z alumnami, ks. Dariusz Wilk CSMA Przewodniczący Konferencji WPŻZZ, Księża prowincjałowie, kapelani i zaprzyjaźnieni księża.
Podczas uroczystości usłyszeliśmy słowa listu, który z racji Jubileuszu skierował do Sióstr Ojciec święty Leon XIV. Papież napisał m.in. „Realizujcie swój charyzmat poprzez cierpliwą i wierną posługę chorym, opuszczonym, znajdującym się w nędzy moralnej i materialnej, urzeczywistniając Ewangeliczną opowieść o miłosiernym Samarytaninie i przypominając światu, że «Bóg jest Miłością» (1 J 4,8). Św. Augustyn zauważył: «Człowiekowi, który leżał w takim stanie, pomógł nasz Samarytanin, czyli Jezus, którego Żydzi nazwali Samarytaninem, to znaczy stróżem» (Sermo 366, 2). Wasza działalność, mimo wielu przeciwności, jest prawdziwym stróżowaniem i opieką w gospodzie, którą jest Kościół”.
Penitencjaria Apostolska udzieliła łaski odpustu zupełnego dla uczestników wydarzeń jubileuszowych.
Dziękujemy p. Karolinie Błażejczyk z Biura Prasowego Diecezji W-P za wykonanie fotografii.
Po Mszy św. mogliśmy wysłuchać pięknego Oratorium pt. Missa Samariatanarum. Słowa opracował p. Bartłomiej Włodkowski, muzykę skomponował p. Jerzy Cembrzyński. Wykonawcami byli – Soliści: Bogumiła Dziel-Wawrowska – sopran, Aleksandra Banaszek – alt, Bogdan Śliwa – baryton oraz Rafał Gawron i Franek Szloński, Chóry AVE i AVECIĄTKA z Fundacji AVE, Siostry Samarytanki: s. Lidia, s. Symeona i s. Jana oraz Instrumentaliści Filharmonii Narodowej. Dyrygowała P. Anna Waligóra-Tarnowska. Recytowały s. Leticja i s. Margarita.
Wydarzeniu towarzyszy Wystawa pt. U stóp Krzyża Chrystusowego 1926-2026, którą w katedrze oglądać można do 19 stycznia.
