10-lecie Samarytańskiej Wspólnoty Świeckich

W dniach 22-23 lutego odbyło się pierwsze spotkanie modlitewno – formacyjne w 2020 r. Jest to rok szczególny, ponieważ mija 10 lat od oficjalnego powołania do istnienia Samarytańskiej Wspólnoty Świeckich przy naszym Zgromadzeniu. Dokonała tego Kapituła Generalna w 2009 r. Nie zabrakło więc elementów jubileuszowych. Przede wszystkim Msza św. dziękczynna za to dzieło, a w sposób szczególny za każdego z członków i przyjaciół Wspólnoty. Modliliśmy się także za zmarłych… mamy bowiem Członków SWŚ, dla których ziemska wędrówka już się skończyła. Niech Bóg da im pokój wieczny!

Spotkania podczas najbliższych dwóch lat będą poświęcone rozważaniu nad darami Ducha Świętego. Rozpoczęliśmy od daru mądrości. Ksiądz Wojciech Miliszkiewicz w swych konferencjach, w głoszonym Słowie wskazał na wiele cennych myśli, które są dla nas wielka pomocą w przeżywaniu swej wiary w codzienności

Jubileusz Wspólnoty wpisuje się także w świętowanie 120 rocznicy urodzin Czcigodnej Sługi Bożej Matki Wincenty. Z tej racji Siostry z Samarii przygotowały przedstawienie o Matce i o początkach Zgromadzenia, które zatytułowały: Bóg jest Miłością. Wskazały na szczególny rys życia Matki, jej charyzmat wielbienia Bożej Sprawiedliwości, wielbienia Boga, który kocha człowieka miłością przebaczającą, Boga, który będąc Mądrością Przedwieczną „domaga się od stworzeń uwielbienia dla swej Sprawiedliwości”. Wspaniała gra aktorska Sióstr i przekazane treści poruszyły do głębi wszystkich oglądających.

Matka Wincenta uczy nas, jak szukać Boga i w Nim odnajdywać ostateczny cel swojego życia – i to jest mądrość – rozpoznać prawdę i konsekwentnie dążyć do celu, jakim jest życie wieczne z Bogiem.

 

 

Spotkania formacyjne 2018 i 2019

W 2019 r. odbyły się trzy spotkania członków i przyjaciół Samarytańskiej Wspólnoty Świeckich. Podczas lutowego spotkania  został przybliżony temat: „Jezus Chrystus, prawdziwy Bóg i prawdziwy Człowiek” nawiązujący do początków wiary chrześcijańskiej. Jezus Chrystus, Słowo wcielone, nie jest mitem, nie jest abstrakcyjną ideą; jest człowiekiem który żył w konkretnym kontekście historycznym. Oprócz konferencji głoszonych przez ks. Kapelana i sprawowanej Eucharystii, uczestnicy wzięli udział  w spotkaniu biblijnym oraz wysłuchali prelekcji s. Scholastyki Szyłkiewicz na temat historii naszego Zgromadzenia. Był również czas na rekreację, osobistą modlitwę, wyciszenie, które – jak mówią uczestnicy – pozwoliło nieco zapomnieć o troskach dnia codziennego. Czerwcowe spotkanie przybliżyło temat „Męki i śmierci Pana Jezusa na Krzyżu”. Jezus umarł za nasze grzechy, żeby nas z nich wyzwolić i odkupić do życia Bożego. Zmazuje grzech świata, składając go na swoich ramionach i unieważniając go w sprawiedliwości swojego świętego Serca. Na tym polega zasadniczo tajemnica Krzyża. Program obejmował Eucharystię, konferencje tematyczne, spotkanie ze Słowem Bożym, osobistą i wspólnotową modlitwę, rekreację przy grillu i ognisku – przy śpiewie i radosnych rozmowach. Uczestniczyło 20 osób, które wspierają się wzajemnie na drodze do Pana – wspólną modlitwą, przyjaźnią, radą, świadectwem własnego życia. Wrześniowemu spotkaniu formacyjno-modlitewnemu przyświecał temat: „Zmartwychwstanie, Wniebowstąpienie i Powtórne Przyjście Jezusa Chrystusa”. W spotkaniu uczestniczyło 20 osób. W czasie konferencji  ks. Kapelan przybliżył uczestnikom temat spotkania zaznaczając, że omawiane prawdy są fundamentem naszej wiary i mówią o tym, że Bóg wkroczył w ludzką historię, aby zbawić ludzi. Gwarantują prawdziwość tego, czego naucza Kościół na temat Boga, na temat Bóstwa Chrystusa i zbawienia ludzi. Siostra Benedykta – moderatorka Wspólnoty – przedstawiła na podstawie Ewangelii wg Mateusza (13,45-46) o perle kupionej przez kupca – drogę życia Matki Wincenty, jej zachwyt nad „drogocenną perłą”, którą okazał się sam Chrystus. Na zakończenie tej części spotkania każdy otrzymał symboliczną perełkę z wypisaną sentencją zaczerpniętą z myśli Matki Założycielki, aby przypominała o tym, jak ważne jest odnalezienie Chrystusa i pielęgnowanie codziennych relacji z Nim. Tylko Bóg wie ile dobrego dokonało się w sercach uczestników tego spotkania. Oby  te przeżycia zaowocowały budowaniem lepszych relacji w rodzinach i wspólnotach. Niech będzie Bóg uwielbiony w pełnej troski obecności i gościnności Sióstr z Samarii,  w posłudze słowa  księdza kapelana, w szczerym pragnieniu zjednoczenia z Bogiem wszystkich osób uczestniczących w tym spotkaniu.

ROK 2018„Święty Benedykt – serafin pałający miłością Boga i bliźniego”– to temat pierwszego w tym roku spotkania formacyjno – modlitewnego, które miało miejsce w Samarii 24 i 25 lutego 2018 r. Uczestniczyło 20 osób. Ćwiczenia duchowne rozpoczęły się  odmówieniem Drogi Bolesnej Matki Bożej. Po czym uczestnicy wysłuchali krótkiej prelekcji o obecności krzyża w tradycji monastycznej. Następnie w dwóch konferencjach został przybliżony termin – Serafin, duch, który jest stworzony przez Pana Boga, aby przy Nim był. Jest przez cały czas w Pana Boga wpatrzony, cały czas śpiewa pieśń chwały: Święty, Święty. W centrum jego zainteresowania jest bezpośrednio Pan Bóg. Zatem, gdy odmawiamy litanię do św. Benedykta i wypowiadamy jedno z wezwań: „Św. Benedykcie Serafinie pałający miłością Boga i bliźniego”, to właśnie tytułując go słowem Serafinie, chcemy wyrazić prawdę, że on był swoim umysłem, sercem całkowicie zanurzony w Niebie. Serafin, dla którego życie ziemskie nie istnieje, ponieważ osiągnął już umiejętność życia z Bogiem. Dziś zatrzymam się na słowie – Serafin. Ono niesie absolutną rewolucję. I na tyle wejdę w pełni w ducha zakonodawcy św. Ojca Benedykta, na ile właśnie ten element wychwycę: ja chodzę po tej ziemi, o pewne podstawowe wymiary się troszczę, ale perspektywą, w którą nieustannie patrzę i oceniam wartościując wszystko, jest tylko to jedno – wpatruję się w Pana Boga i według Niego układam moje myślenie, oceniam, wartościuję. Serafinie, patrz wyłącznie w Boga! W programie spotkania była również Eucharystia, wspólna modlitwa, rozważanie Słowa Bożego, praca w grupach i indywidualna, a także czas na rekreację, rozmowy i wymianę doświadczeń. Na zakończenie spotkania uczestnicy zamieścili swoje wpisy do księgi pamiątkowej, wyrażając tym samym swoją wdzięczność za dobro, jakie daje przynależność do Wspólnoty: „Dziękuję za dar spotkania we Wspólnocie – jak to miło, gdy bracia przebywają razem. Dziękuję za umocnienie duchowe, wspólnie spędzony czas, radosną twórczość, dzielenie się Słowem Bożym, za wszystkie rozmowy i spotkania”. „Ora et labora – te dwa słowa wskazują nam jak żyć w tych burzliwych czasach, aby przetrwać. Podziękowanie dla siostry moderatorki i ks. Wojciecha, za wskazanie nam właściwej drogi i powoli, małymi kroczkami podążamy do Góry Tabor. Za wszystko dziękujemy z całego serca”. Luty 2018

9-10 czerwca 2018 Temat spotkania nawiązywał do duchowości benedyktyńskiej: „Reguła św. Benedykta dla świeckich”. Powyższy temat przedstawił i towarzyszył Wspólnocie w tych dniach o. Piotr Włodyga OSB z klasztoru Benedyktynów ze Starego Krakowa koło Sławna. W swoich konferencjach Ojciec zwrócił uwagę na trzy elementy naszego życia: na komunikację, wartość autorytetu i celebrowanie „rytuałów” codzienności. Program spotkania był bogaty i obejmował chwile modlitwy i refleksji, dzielenie się radością wiary, udział w pikniku rodzinnym w DPS, radosna rekreacja i wspólne grillowanie.

22-23 września 2018 Jesienne spotkanie formacyjno-modlitewne SWŚ przybliżające duchowość benedyktyńską na temat: „Święty Benedykt – mistrz wszelkiej doskonałości”. W spotkaniu uczestniczyło 17 osób. W sobotę podczas Mszy św. miało miejsce uroczyste przyjęcie trzech członków na stałe. Oprócz Karty Uczestnictwa zostały wręczone również figurki św. Benedykta i książki o duchowości benedyktyńskiej. Na zakończenie spotkania zorganizowany został wyjazd do Fiszoru, gdzie w lesie przy mogile powstańczej z 1863 r. modlono się za poległych w obronie Ojczyzny, a w Domu Za Strugą uczestnicy odmówili koronkę do Miłosierdzia Bożego i zobaczyli pokoje, gdzie w latach 1974-1978 przebywał w czasie letniego odpoczynku Sługa Boży Kardynał Stefan Wyszyński.

Spotkania formacyjne SWŚ

 „Święty Benedykt – serafin pałający miłością Boga i bliźniego” – to temat pierwszego w tym roku spotkania formacyjno – modlitewnego, które miało miejsce w Samarii 24 i 25 lutego 2018 r. Uczestniczyło 20 osób.

Ćwiczenia duchowne rozpoczęły się  odmówieniem Drogi Bolesnej Matki Bożej. Po czym uczestnicy wysłuchali krótkiej prelekcji o obecności krzyża w tradycji monastycznej. Następnie w dwóch konferencjach został przybliżony termin – Serafin, duch, który jest stworzony przez Pana Boga, aby przy Nim był. Jest przez cały czas w Pana Boga wpatrzony, cały czas śpiewa pieśń chwały: Święty, Święty. W centrum jego zainteresowania jest bezpośrednio Pan Bóg. Zatem, gdy odmawiamy litanię do św. Benedykta i wypowiadamy jedno z wezwań: „Św. Benedykcie Serafinie pałający miłością Boga i bliźniego”, to właśnie tytułując go słowem Serafinie, chcemy wyrazić prawdę, że on był swoim umysłem, sercem całkowicie zanurzony w Niebie. Serafin, dla którego życie ziemskie nie istnieje, ponieważ osiągnął już umiejętność życia z Bogiem. Dziś zatrzymam się na słowie – Serafin. Ono niesie absolutną rewolucję. I na tyle wejdę w pełni w ducha zakonodawcy św. Ojca Benedykta, na ile właśnie ten element wychwycę: ja chodzę po tej ziemi, o pewne podstawowe wymiary się troszczę, ale perspektywą, w którą nieustannie patrzę i oceniam wartościując wszystko, jest tylko to jedno – wpatruję się w Pana Boga i według Niego układam moje myślenie, oceniam, wartościuję. Serafinie, patrz wyłącznie w Boga!

W programie spotkania była również Eucharystia, wspólna modlitwa, rozważanie Słowa Bożego, praca w grupach i indywidualna, a także czas na rekreację, rozmowy i wymianę doświadczeń.

Na zakończenie spotkania uczestnicy zamieścili swoje wpisy do księgi pamiątko-wej, wyrażając tym samym swoją wdzięczność za dobro, jakie daje przynależność do Wspólnoty:

„Dziękuję za dar spotkania we Wspólnocie – jak to miło, gdy bracia przebywają razem. Dziękuję za umocnienie duchowe, wspólnie spędzony czas, radosną twórczość, dzielenie się Słowem Bożym, za wszystkie rozmowy i spotkania”.

Ora et labora – te dwa słowa wskazują nam jak żyć w tych burzliwych czasach, aby przetrwać. Podziękowanie dla siostry moderatorki i ks. Wojciecha, za wskazanie nam właściwej drogi i powoli, małymi kroczkami podążamy do Góry Tabor. Za wszystko dziękujemy z całego serca”.