- powrót na stronę główną -
 
.....Po śmierci Matki Wincenty, na Kapitule Generalnej w grudniu 1937 r. Przełożoną Generalną została wybrana m. Dominika Szymczewska - najbliższa współpracownica Założycielki Zgromadzenia. Matka Dominika jako wierna kontynuatorka dzieła zapoczątkowanego przez Matkę Wincentę - pielęgnowała jej ducha, dbała o modlitwę, o formację sióstr, o podniesienie poziomu intelektualnego w Zgromadzeniu i jego rozwój.
Wiosną 1938 r. Zgromadzenie, podejmując współpracę z Państwowym Instytutem Higieny Psychicznej w Warszawie przy ul. Puławskiej 91 otworzyło nową placówkę, która jednak na początku wojny 1939 r. została zlikwidowana.

.....Druga wojna światowa (1939 - 1945) ograniczyła działalność Zgromadzenia i była przyczyną utraty niektórych domów i placówek. W czasie Powstania Warszawskiego w sierpniu 1944 r. został zlikwidowany szpital św. Łazarza i dom przy ul. Barskiej 16, a zakład "Przystań" w Henrykowie przestał istnieć na skutek ewakuacji. Podczas bombardowania szpitala zginęło 7 sióstr, a 11 zostało wywiezionych do obozu w Niemczech.
W latach wojny i okupacji Zgromadzenie nieprzerwanie prowadziło zakłady: w Niegowie, Fiszorze i w Pruszkowie, chociaż w bardzo ciężkich warunkach materialno-bytowych.
W czasie okupacji stan personalny Zgromadzenia wprawdzie niewiele się obniżył (w 1939 r. było 139 profesek i 26 nowicjuszek, a w 1945 r. - 135 profesek i 11 nowicjuszek), ale dużo sióstr przedwcześnie straciło zdrowie i nie miało sposobności do kształcenia się.

.....Zaraz po zakończeniu wojny w 1945 r. Zgromadzenie przystąpiło do odbudowy zniszczeń wojennych. Organizację pracy wychowawczej i opiekuńczej dostosowało do nowych warunków. Podjęło działalność apostolską również na Ziemiach Odzyskanych, organizując szkoły i zakłady specjalne: Jurki (1945), Gębice (1945), Bytów (1946), Mierzęcin (1946), Zalesin (1947), Moryń (1949).

.....W ówczesnym okresie praca Zgromadzenia ograniczyła się wyłącznie (poza Bytowem), do zakładów dla dzieci upośledzonych umysłowo. Natomiast dziewczętami moralnie zagrożonymi siostry zajmowały się sporadycznie, w formie indywidualnych kontaktów.

.....Od roku 1950 następuje bardzo trudny okres dla rozwoju Zgromadzenia ze względu na ówczesne stosunki polityczne w Polsce. Niektóre placówki Zgromadzenia zostały zlikwidowane przez władze PRL: Jurki, Gębice, Mierzęcin; natomiast Niegów i Moryń - upaństwowione, a Zalesin - przekazany pod zarząd świecki Zrzeszenia Katolików "Caritas". Mimo niesprzyjających warunków, Zgromadzenie nadal prowadziło statutową działalność, siostry pracowały w zakładach własnych, jak i w państwowych.

Po likwidacji Zalesina w 1958 r. (ze względu na trudne warunki terenowe) - Zgromadzenie podjęło się prowadzenia nowo otwartych placówek "Caritas": Bielawki i Parchowo.









W 1964 r. - siostry podjęły pracę w Państwowym Domu Pomocy Społecznej dla dziewcząt w Brzezinach, woj. szczecińskie (obecnie zachodniopomorskie).


W 1975 r. - Zgromadzenie nabyło dom wypoczynkowy dla sióstr w Kirach k. Zakopanego.












W latach: 1977-1998 Zgromadzenie współpracowało z Braćmi Szkół Chrześcijańskich w prowadzeniu Domu Pomocy Społecznej dla Dzieci "Caritas" w Częstochowie, a po reorganizacji placówki w 1982 r. - w Specjalnym Ośrodku Wychowawczym.

Od 1982 r. - Zgromadzenie posiada dom w Częstochowie przy ul. Lisinieckiej 24 (obecnie: Kard. Stefana Wyszyńskiego), który służy siostrom przyjeżdżającym do Jasnogórskiego Sanktuarium.

1982 r. - Zgromadzenie otworzyło Dom Samotnej Matki w Karwowie, woj. szczecińskie (obecnie zachodniopomorskie). Dom przeznaczony jest dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży.




1993 r. - mając na uwadze proces beatyfikacyjny Matki Założycielki - Zgromadzenie podjęło pracę w Domu Generalnym Księży Zmartwychwstańców w Rzymie.





W 1993 r. Zgromadzenie rozpoczęło współpracę z Caritas Diecezji Warszawsko-Praskiej w prowadzeniu Specjalnego Ośrodka Wychowawczego dla dziewcząt w Warszawie przy ul. Kawęczyńskiej 49.

W 1998 r. siostry podjęły posługę charytatywną (nieodpłatnie) w Państwowym Domu Dziecka-Internacie dla niepełnosprawnych intelektualnie i fizycznie w Żurawiczach - na Białorusi.

W ostatnich latach we wszystkich placówkach prowadzonych przez Zgromadzenie dokonano modernizacji, adaptacji i likwidacji barier architektonicznych, w celu osiągnięcia wymaganych standardów.
W naszych dziełach apostolskich kadrę pracowniczą stanowi przeważająca ilość osób świeckich, którzy mają udział w urzeczywistnianiu charyzmatu Matki Założycielki, a ich profesjonalny wkład w zakresie dydaktyczno-wychowawczym i rehabilitacyjnym pomaga zapewnić pełną realizację potrzeb mieszkańców tych placówek.

Aktualnie Zgromadzenie liczy około 140 sióstr i posiada 15 placówek, w tym 2 za granicą (w Rzymie i na Białorusi).

W historię Zgromadzenia wpisuje się godny upamiętnienia fakt, że w naszym domu Za Strugą, zwanym "Fiszorek", w latach 1974-1978 wypoczywał Prymas Tysiąclecia Kard. Stefan Wyszyński, którego odwiedzał ówczesny Metropolita Krakowski Kard. Karol Wojtyła - późniejszy Ojciec Święty Jan Paweł II (1978-2005). W związku z tym od roku 2001, który był poświęcony Prymasowi Tysiąclecia, udostępniamy pokój pamięci wszystkim zainteresowanym tymi wielkimi naszymi Rodakami.